Avusturya’nın Salzburg şehrinde yaşayan iki çocuk annesi Vanessa Ligsa, Spinal Müsküler Atrofi (SMA) hastalığıyla mücadelesinde önemli bir engelle karşılaştı. İki bağımsız doktorun raporlarına rağmen, hareket özgürlüğü için hayati önem taşıyan elektrikli tekerlekli sandalye talebi Avusturya Sağlık Kasası (ÖGK) tarafından reddedildi. Bu durum, genç annenin yaşam kalitesini ciddi şekilde etkileyerek onu evine bağımlı hale getirdi.
Vanessa Ligsa’ya henüz iki yaşındayken SMA tanısı konuldu. Çocukluk döneminde kısa bir süre yürüyebilmiş olsa da, hastalığın doğası gereği kasları zamanla zayıfladı ve dokuz yaşında tekrar tekerlekli sandalyeye bağımlı hale geldi. Hastalığın ilerlemesiyle birlikte sinir kaybı yaşayan Ligsa, kas gücünü tamamen yitirdi. Bu durum, onun artık manuel tekerlekli sandalyeyi hareket ettirebilecek fiziksel güce sahip olmamasına neden oldu. Bir ve üç yaşlarındaki iki çocuğuyla birlikte yaşayan Ligsa, bu kısıtlamalar nedeniyle günlük ihtiyaçlarını karşılamakta büyük zorluklar yaşıyor. Temel gıda ve diğer gereksinimlerini yalnızca internet üzerinden sipariş edebildiğini belirten genç anne, yaşadığı sosyal izolasyonun psikolojik sağlığı üzerinde olumsuz etkiler yarattığını dile getiriyor. Bakım seviyesi 6 olan Ligsa, kişisel asistana ihtiyaç duymasına rağmen, tekerlekli sandalye eksikliği nedeniyle evden dışarı çıkamıyor.
Yaklaşık 50.000 Euro değerindeki elektrikli tekerlekli sandalyenin kendisi için bir lüks değil, temel bir ihtiyaç olduğunu vurgulayan Vanessa Ligsa, tıbbi gerekliliğin iki ayrı uzman doktor tarafından raporlarla belgelendiğini ifade etti. Özellikle 18 Mayıs tarihli son raporun dahi Avusturya Sağlık Kasası tarafından dikkate alınmadığını savunan Ligsa, bu kararın yaşam hakkını kısıtladığını belirtiyor. Kurumun maliyet odaklı yaklaşımının, engelli bireylerin yaşam kalitesini ve temel insan haklarını nasıl etkilediği bu vakada açıkça görülüyor. Ligsa, haklarını geri almak ve gerekli olan elektrikli tekerlekli sandalyeye kavuşmak için yeniden başvuru sürecine girdiğini açıkladı. Bu durum, sağlık sistemindeki bürokratik engellerin, bireylerin en temel ihtiyaçlarına ulaşmasını nasıl zorlaştırdığının bir örneğini teşkil ediyor.
Vanessa Ligsa’nın mücadelesi, SMA gibi ilerleyici bir hastalığa sahip bireylerin karşılaştığı zorlukları ve sağlık sistemlerinin bu zorluklara yaklaşımını bir kez daha gündeme getiriyor. Genç annenin talebi, sadece bir tekerlekli sandalye değil, aynı zamanda bağımsızlık, sosyal yaşama katılım ve çocuklarına daha iyi bir şekilde bakabilme arayışını temsil ediyor.
