“El Emeği Bitti, Makine Başladı”
Uçar, mesleğin son yıllardaki değişimini şöyle özetliyor: “Eski zamanlarda çanta tamiri tamamen el emeğiydi, dikis, lastik, kemer her şey elle yapılırdı. Şimdi fabrikalarda makine yapıyor, ucuz ve kullan-at malzemeler piyasaya girdi. Müşterimiz azaldı, kazancımız düştü.” Uçar, günlük ortalama 5-7 çanta tamir ettiğini, ayın sonuna 15-20 bin TL civarında bir gelir kaldığını belirtiyor.
Çırak Arayışı Sonuçsuz Kaldı
Son 3 yıldır çırak aradığı halde başvuru alamadığını söyleyen Uçar, “Gençler bu mesleği öğrenmek istemiyor. 3-4 ay öğrenme süresi var, sabırsızlanıyorlar. Ben 10 yaşında başladım, 52 yıl oldu bu dükkanda. Babam da burada çalıştı. Ben giderim bu meslek de gider” diyor. Gaziantep Esnaf ve Sanatkarlar Odası (GESOB) verilerine göre şehrinde son 10 yılda çanta tamirciliği yapan esnaf sayısı 40’tan 12’ye düştü.
Kentsel Dönüşüm Tehdidi
Dükkanın bulunduğu Zincirli Bedesten ve çevresi, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi’nin kentsel dönüşüm kapsamında yer alıyor. Uçar, “Belediye yetkilileriyle görüştük, dükkanımızın yıkılmayacağı, restorasyon yapılacağı söylendi ama net tarih yok. Kirasız yaşıyoruz ama yarın ne olacak bilmiyoruz” diye kaydediyor.
Mesleki miras koruma çabaları kapsamında Gaziantep Valiliği Kültür ve Turizm Müdürlüğü’nce “Yaşayan İnsan Hazineleri” kapsamına alınması için başvuru yapıldığı öğrenildi. Değerlendirme süreci devam ediyor.