Stiff Person Sendromu ile mücadelesi nedeniyle sahnelerden uzaklaşan Celine Dion, Paris 2024 Açılış Töreni’nde Eiffel Kulesi’nden ‘Hymne à l’amour’ söyleyerek geri döndü. Sahne arkasında üç oğlu René-Charles, Nelson ve Eddy ile yaşanan o an, annenin zaferini anlattı.
O gece VIP lüksünden uzak, sahne girişinin hemen yanındaki koridorda bekleyen René-Charles Angélil (23), Nelson Angélil (14) ve Eddy Angélil (14), annelerinin performansının her saniyesini nefesleri kesilmiş izlemişlerdi. Dion sahneden iner inmez, yıllardır annelerini evde gören, hastalığın getirdiği kısıtlamalara tanık olan ve babalarını 2016’da kaybeden üç genç erkek, annelerini birden sardılar. Fotoğraflarda görülen o an, bir ‘star’ın kutlaması değil, bir annenin çocukları tarafından ‘tutunulması’ydı. René-Charles, babası René Angélil’in mirasını taşıyan büyük oğlu olarak annesinin omzuna başını yaslarken, ikizler Nelson ve Eddy annelerinin her iki yanını koruyor gibi duruyorlardı.
Dion, Aralık 2022’de ‘Stiff Person Sendromu’ (SPS) tanısını açıklayarak dünyayı şok etmişti. Bu nadir görülen otoimmün hastalık, kas sertliği ve şiddetli spazmlarla hareket yeteneğini kısıtlıyordu. ‘Sesimin kontrolünü kaybettiğimi hissediyorum’ diyen sanatçı, ‘Courage’ dünya turnesini iptal etmek zorunda kalmıştı. Paris performansı, bu dört yıllık sessizliğin ve fizyoterapi, ilaç tedavisi ve psikolojik mücadelenin zirvesiydi. Dion daha sonraki röportajlarında, o gece sahne basamaklarına ayak bastığında bacaklarının titrediğini, ancak oğlu René-Charles’ın ‘Anne, sen yapabilirsin’ fısıltısının ona güç verdiğini itiraf etti.
Eylül 2026 itibarıyla Dion, halen tedavi sürecinde olsa da yaşam kalitesini artırmaya odaklanıyor. Haziran 2024’te yayınlanan ‘I Am: Celine Dion’ belgeseli (Amazon Prime Video), hastalığın gerçeğini, düşme anlarını ve ailenin bu süreçteki rolünü çarpıcı bir dürüstlükle belgelemişti. Belgesel izlenme rekorları kırmış ve SPS hastalığı hakkında küresel farkındalığı artırmıştı. Şu an üç oğlu de annelerinin bu mücadelesinin aktif birer parçası; René-Charles müzik yönetmenliği yaparken, ikizler annelerinin sağlık takibinde yer alıyor. Paris’teki o gece, bir ‘son’ değil, yeni bir ‘başlangıç’ın, hatta bir annenin çocukları aracılığıyla hayata tutunmasının simgesi olarak tarihe geçti.
