Artemis II astronotları, Ay çevresindeki görevde kullanacakları Nikon Z9 kamera ve Nikkor objektiflerin neredeyse tamamen marketten alınabilecek ticari modeller olduğunu açıkladı.
NASA ve Nikon mühendisleri, Artemis II için kamera sistemlerini sıfırdan tasarlamak yerine “COTS” (Commercial Off-The-Shelf) yani “rafadan alınan ticari ürün” stratejisini benimsedi. Temel olarak Nikon’un amiral gemisi aynasız modeli Z9, uzayın köşelerinde boşuna gitmeyen bu stratejinin kalbi oldu. Mühendisler, kamera gövdesinin magnezyum alaşımlı kasasını ve elektronik kapaklı (mekanik kapaksız) şutter sistemini koruyarak, sadece uzay boşluğunun zorlu koşulları için kritik değişiklikler yaptı.
Değişmeyenler listesi uzun: Sensör (45.7 MP çerçeve tam kare), işlemci (EXPEED 7), odaklama motorları ve video yetenekleri (8K/30p, 4K/120p) birebir aynen korundu. Değişenler ise hayatiydi: Yağlar ve yağlayıcılar, vakumda buharlaşmaması için uzay sınıfı sıvı yağlarla değiştirildi. Elektronik kartlar radyasyon dayanıklı hale getirildi. Isı kontrolü için gövdeye özel termal kaplamalar ve ısı dağıtıcı plakalar eklendi. Objektiflerde (Nikkor Z 24-70mm f/2.8 S, Z 70-200mm f/2.8 S ve Z 800mm f/6.3 VR S gibi) zoom ve odak halkaları, eldivenli astronotların kullanımına uygun daha büyük, dokulu tutma yüzeyleriyle donatıldı.
Bu yaklaşım aslında Apollo programına bir saygı duruşu. 1969’da Neil Armstrong ve Buzz Aldrin, Ay yüzeyinde Hasselblad 500EL Data Camera (Reseau Plates li) kullanmıştı. O günler o kameralar da “profesyonel stüdyo standardı”ydı, bugün Z9 o rolü üstleniyor. Fark şu: Apollo’da film kasıtıydı, Artemis II’de anlık veri aktarımı ve 8K video var. Artemis II komutanı Reid Wiseman, pilot Victor Glover ve misyon uzmanları Christina Koch ile Jeremy Hansen, Houston’daki Johnson Uzay Merkezi’nde aylardır bu “uzaylı” Z9’larla yoğun eğitim alıyor. Astronotlar, sıfır ağırlıkta, ısı ve soğuk şokuyla, radyasyonda odaklama ve pozlama ayarlarını kas hafızasına kazıyor.
Nikon Z9’ın seçilmesindeki en büyük teknik sebep, mekanik kapaklı şutterın tamamen ortadan kaldırılması. Uzayda bir mekanik kapak titreşimi, 800mm gibi uzun odak uzaklıklarında kritiktir; elektronik kapak bu riski sıfırlar. Ayrıca radyasyon kaynaklı “cosmic ray” (kozmik ışın) vuruşları sensörde parlak piksel (hot pixel) yaratıyor; Z9’ın güçlü işlemci ve gürültü azaltma algoritmaları bu hataları anında temizleyebiliyor. Bu, film günlerinin aksine, çekilen her karenin anında değerlendirilebileceği ve yeryüzüne indirilebileceği anlamına geliyor.
Artemis II, Eylül 2025 hedefli fırlatılmak üzere hazırlanıyor. Görev, Ay’a iniş yapmayacak ama 1972 Apollo 17’den bu yana insanların Ay’ın çekim alanına girdiği ilk misyon olacak. O anlar, neredeyse herkesin erişebildiği bir kamera teknolojisiyle, tarihe geçecek çözünürlükte belgeye alınacak.
